توسط : آدمهایی که به مال دنیا دل بستهاند افراد خاصی هستند که به چیزی جز پول و افزودن بر مال و مکنت فکر نمیکنند. پولپرستها معمولا از جیب مردم پول درآوردن را عبادت میدانند. همیشه در این اندیشهاند که چگونه در جامعه از همه سبقت بگیرند و از هر راه و مسیری که بوده باشد به عشقشان برسند.
پولپرستها هیچوقت سیر نمیشوند. اگر حسابهای بانکیشان سرشار، بالشهای زیر سرشان مالامال و گاوصندوق شخصیشان پر باشد باز هم راضی نمیشوند. پولپرستی همچون آب شوری است که هر چه بیشتر خورده شود تشنگی را افزونتر میکند.
در اطرافمان با این قبیل انسانهای حریص زیاد برخورد میکنیم. پول پرستی چشمهای انسان را بر روی واقعیتها میبندد. پولپرست در شکستن حدود الهی و پایمال کردن حقوق بندگان مظلوم و ضعیف تردیدی نمیکند!
فردی که همه خوبیها را در پول و به دست آوردن هرچه بیشتر آن خلاصه میکند بدون شک از دیدن حقیقت کور و از شنیدن واقعیت کر میشود!
توسعه یافتن مال و زر و زیور، انسان را در دام غرور گرفتار میکند. غرور موجب قطع رابطه انسان با خداوند و منجر به شقاوت دنیا و آخرت و خرابی خانه سعادت میشود.
پولپرستها وقتی به مال و منالشان بنازند پایمال کردن حقالناس برای آنها به یک عادت تبدیل میشود. پولپرستها هیچوقت بهحق خود قانع نمیشوند. از پایمال کردن حقوق دیگران لذت میبرند و در این راه اصلاً احساس پشیمانی و ندامت نمیکنند.
پولپرستها در کنار به دست آوردن مال بیشتر، علاقه عجیبی به مطرح شدن در جامعه و قرار گرفتن در مناصب مختلف دارند. برایاینکه صاحب پستی بشوند هزینه میکنند و بهمحض رسیدن به یک جایگاه از هر راه ممکن برای جبران هزینههایشان اقدام مینمایند. از کسانی که در بند پول و ثروت اندوزی هستند نباید انتظار رحم و مروت داشت.
طلب رحم و مروت نکن از آنکه به جان
در پی ثروت سرشار به شام و سحر است
علاقهمندان به مال و منال، تبلور نامردی و خنجر زدن از پشت هستند. آنها بهظاهر خود را خیرخواه جامعه و دوستدار مردم و رهرو راه مردی و مردانگی میدانند ولی در عمل انسان درندهای هستند که برای رسیدن به حقیقت همهچیز را مباح تلقی میکنند. لشکری از چاپلوسان، باجگیران جیرهخواران و ازخودراضیهای جویای نام را دور هم جمع میکنند و برای خاموش کردن صداهایی که چون آنها فکر نمیکنند از هیچ اقدامی کوتاهی نمینمایند.
در عمل سرور و سرکرده نامردانی
لیک در وقت سخن قاطی مردان شدهای
پول پرستها گلچینی از رذایل اخلاقی را بههمراه دارند. نمیتوانند آدمهای صادق، افرادی قابل اعتماد و انسانهایی در خط مستقیم و خداپرست باشند. آنها اشتهای سیری ناپذیر دارند. اگر کلید یک شهر را هم تقدیمشان بکنی باز به تکاپو میافتند که به همسایهها و دیگر شهرها نیز دستبرد بزنند!
خاک عالم به سر آنکه بود پول پرست
نتوان گفت اگر پول پرستی بشری
