توسط : کودک خردسال خانواده به تقلید از پدرش که پشت فرمان خودرو نشسته در حرکتی سریع، شیشه پنجره را پایین آورده و پوست میوهاش را به بیرون پرتاب میکند.
در کسری از ثانیه، نه تنها یک تکه پوست میوه روی آسفالت له شد، بلکه چیزی بسیار ارزشمندتر هم له شد: شخصیت و الگوی رفتاری کودکی که در حال تقلید از پدرش بود.
این کودک بار دیگر چنین حرکتی را تکرار میکند و این بار پوست میوه به شیشه خودروی عقبی برخورد میکند و ضمن ایجاد ترس برای راننده، تمرکزش را برای رانندگی بر هم میزند و تنها چیزی که میتواند بگوید چند فحش آبدار است همراه با بوق ممتد.
وقتی پاکیزگی خودرو بر پاکیزگی شهر اولویت مییابد
شاید همه ما بارها شاهد چنین صحنههایی در سطح شهر و بیرون شهر بودهایم و شاید خودمان نیز مرتکب چنین عملی شده باشیم.
این رفتار تنها به پرتاب مستقیم محدود نمیشود؛ گاهی بیدقتی در چیدمان زبالهها در خودرو، خود به منشا آلودگی تبدیل میشود.
برخی افراد که از سطل زباله دور هستند نیز زبالهها را در کیسه زباله قرار داده و روی کابوت عقب ماشین قرار میدهند و وقتی اقدام به حرکت میکنند و سرعت میگیرند خواسته یا ناخواسته زبالههایشان در خیابان پرت میشود و تراکم زبالهها در خیابان وضعیت بهداشتی مشمئزکنندهای ایجاد میکند.
در حالی که پدر خانواده مورد بحث میتوانست در اقدامی فرهنگی زیبا، به فرزندش بیاموزد که همیشه کیسهای کوچک در خودرو به همراه داشته باشد تا در چنین مواقعی زبالههایش را جمعآوری و در زمان مناست به سطل زباله منتقل کند.
همانطور که کودکان ما در برخی مواقع میتوانند همیار پلیس باشند و راننده را ملزم به رعایت نکات ایمنی و بستن کمربند کنند میتوانند به همیار محیط زیست نیز تبدیل شوند و هنگام بروز چنین رفتارهایی، دیگران را آگاه کنند.
سکوت در برابر زباله! چرا بیتفاوتی جایز نیست؟
محمد آذرکیش، فعال محیطزیست، راهکار اصلی را در «مطالبهگری شهروندان» میداند و معتقد است همانگونه که جریمههای رانندگی باعث انضباط میشوند باید برای رهاسازی زباله نیز نظمی سختگیرانه وضع شود تا «پاکیزگی خودرو» با «پاکیزگی شهر» در تضاد نباشد.
پرتاب زباله، تنها یک حرکت زننده نیست بلکه ماشهای است برای ایجاد تصادفات جادهای و تخریب زیستبوم شهری، آذرکیش بر این باور است که سکوت در برابر این صحنهها، به معنای پذیرش آن است لذا از مردم میخواهد تا با گزارشدهی، از اجرای قانون حمایت کنند.
وی هشدار میدهد که نباید به تضاد میان «خود پاکیزه» و «شهر آلوده» تن داد؛ چرا که اعتبار یک شهر، در نظافت خیابانهایش نهفته است، نه در تمیزی خودروهای متکبر.
گردشگری دزفول در گرو رفتارهای کوچک شهروندی
رئیس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان دزفول نیز در این باره میگوید: همه در برابر محیط زیست مسوول هستند چراکه در سایه حفاظت از آن، حیات امکانپذیر خواهد بود.
مسعود نوریپور هشدار میدهد که اگر این رفتارهای کوچک اصلاح نشوند، فرصتهای طلایی گردشگری دزفول به تهدیدی برای طبیعت این شهر تبدیل خواهند شد.
او بر این باور است که حفاظت از محیط زیست، نباید تنها در حوزه وظایف نهادهای دولتی تعریف شود بلکه این یک ماموریت مشترک است که از تعهدات همگانی سرچشمه میگیرد.
رییس اداره حفاظت محیط زیست دزفول با اشاره به اینکه محیط زیست میراثی است که به هیچ نهادی تعلق ندارد بلکه متعلق به همه ماست، بر لزوم تبدیل حفاظت از طبیعت به یک «فرهنگ زیسته» تاکید میکند.
وی همچنین هشدار میدهد که حتی سادهترین و بدبینانهترین تخلفات مانند پرتاب زباله از پنجره خودرو، نشاندهنده شکاف عمیق میان شعارهای فرهنگی و رفتارهای روزمره ما در جامعه است.
تمدن تنها در آثار باستانی نیست، بلکه از دیدگاه نوریپور در رفتار امروز ما با محیط زیست نیز تجلی مییابد؛ رفتاری که متاسفانه با ادعاهای ما درباره فرهیختگی همخوانی ندارد.
او راهکار را در تغییر الگوی مصرف میبیند؛ در حالی که جهان بر بازیافت و کاهش پسماند متمرکز شده است، ما نیز باید با مدیریت صحیح زبالههای خود، نقش فعال خود را در توسعه پایدار کشور ایفا کنیم به عبارتی، کاهش تولید زباله، اولین گام برای تبدیل شدن به یک جامعه توسعهیافته است.
ظرفیتهای گردشگری فراوانی در شهرستان دزفول وجود دارد که به اعتقاد رییس اداره حفاظت محیط زیست دزفول اگر رعایت چنین موارد کوچکی مدنظر قرار نگیرد، گردشگری به عنوان یک چالش بر روی دست مسوولان باقی خواهد ماند از این رو نباید اجازه دهیم فرصت گردشگری به یک تهدید تبدیل شود.
قانون چه جریمهای برای زباله پاشها در نظر گرفته است؟
به گزارش ایرنا، براساس قانون جدید رسیدگی به تخلفات رانندگی که اجرای آن طی ۲ مرحله در کشور آغاز شد، ریختن اشیا و ضایعات در معابر تخلف رانندگی محسوب میشود و راننده متخلف باید متناسب با نوع تخلف جریمه بپردازد.
پلیس میگوید ناتوانی راننده در کنترل وسیله نقلیه، آن هم به دلیل مواجه شدن ناگهانی با اشیا و ضایعات موجود در معابر، یکی از دلایل تصادفات رانندگی است؛ البته بعضی از این اشیا به دلیل حوادث قهری و طبیعی مانند سقوط بهمن، رانش زمین، سیل و زلزله به وجود میآید، اما بعضی دیگر به دلیل بیتوجهی سایر رانندگان ایجاد میشود.
براساس مفاد ماده ۷۲۷ قانون مجازات اسلامی، زباله ریختن در معابر از جرایم غیرقابل گذشت است و حتی در اغلب موارد، اشخاص دیگر اعم از حقیقی یا حقوقی از این جرم متضرر میشوند؛ بنابراین اعلام جرم صرفا در صلاحیت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سازمان حفاظت محیط زیست نیست، بلکه اعلام و شکایت از آن از سوی سایر اشخاص نیز ممکن است.
