توسط : در بیست و سومین روز از بهمنماه سال ۱۳۹۲ ورزش اردبیل یکی از چهرههای خدوم و تأثیرگذار خود را از دست داد. در این روز هوشنگ چمنآرا چهره نامآشنای فوتبال اردبیل چشم از جهان فرو بست و علاقهمندان به فوتبال و دوستداران خدمتگزاران صادق ورزش این دیار را عزادار کرد.
جمعی از پیشکسوتان فوتبال و خانواده آن مرحوم بر سر مزار مرد بزرگ فوتبال جمع شدند و خاطره یکی از شناسنامههای فوتبال اردبیل و مرد همیشه خندان و صبور فوتبال این دیار را گرامی داشتند.
حضور استخوان خردکرده های فوتبال اردبیل بر سر مزار مرحوم هوشنگ چمنآرا نشانهای از احترام آنها به غرور و تاریخ درخشان فوتبال منطقه و ادای احترام به مردی است که در دهههای ۵۰ و ۶۰ در شرایطی دشوار و بدون امکانات اما با تعهد و عشقی عمیق و با جانفشانی و خدمت بیمنت، مسیر رشد فوتبال اردبیل را هموار میکرد.
تماشای چهرههای مصمم و دوستداشتنی و بیریایهای پیشکسوتان فوتبال برای کسانی که سالهای اوج با عزت و افتخار این ورزش در منطقه را دیدهاند یادآور روزگاری است که اخلاق، رفاقت و جوانمردی محور اصلی فعالیتهای ورزشی و فوتبالی بود. روزگاری که در آن صداقت حرف اول را میزد و بهخاطر پست و مقام، خودنماییها و بهرهبرداریها از فوتبال، قیصریهای به آتش کشیده نمیشد. روزگاری که در آن روباه صفتی و خالی کردن زیر پای دیگران، حرمتشکنی، دروغگویی و به راه انداختن بساط تهمتزنی و خودنماییها جایی نداشت و روزگاری که عرصه فعالیت عاشقانی عاشق و انسانهای بامرام و زحمتکشان صادقی چون مرحوم هوشنگ چمنآرا بود.
باید حضور پیشکسوتان و نامآوران فوتبال منطقه در چنین مراسمی بهعنوان فرصتی ارزشمند برای بازخوانی تاریخ ورزش و فوتبال اردبیل تلقی شود همان اقدامی که امروز عوض نخست مدیرکل ورزش و جوانان و محمد محرمی پیشکسوت با مرام فوتبال و یکی از همراهان مرحوم چمنآرا در فوتبال کردند.
آنها از جام عقاب گفتند از ایثارگریها و ازخودگذشتگیها، از صداقتها و یکرنگی ها، از برنامهریزیها و تواضعها از مرور عاشقیها و دلدادگیها و از مدیریت های بینظیر و همکاری مردم در جام عقاب گفتند و نقش هوشنگ چمنآرا در همه این خوبیها را ستودند و از صمیم قلب یادش را گرامی داشتند.
محمد محرمی از برنامهها، نحوه برگزاری و تعدد تیمهای حاضر در جام عقاب سخن گفت. چیزی که الان تصورش برای خیلیها غیرممکن است. نه مصاحبه میکردند و نه سنگ “من آنم که رستم بود پهلوان” را به سینه میزدند و نه احتیاجی به آمارسازیها و خودنماییها داشتند. هوشنگ چمنآرا و همراهانش در مجموعه عقاب، تمام تواناییها و تجربه خود را در طبق اخلاص مینهادند و شبانهروز بدون ریا و حاشیه به فوتبال خدمت میکردند و مزد خود را از خدا طلب مینمودند.
و چنین است که بعد از گذشت اینهمه سال ازگذشتش، فوتبالیها جمع میشوند و به نیکی از او یاد میکنند و برایش از درگاه احدیت غفران و آمرزش طلب مینمایند.
در آن روزگاران در ورزش و فوتبال همه اقدامات برای رضایت خدا و مردم بود. نتیجهاش این میشود که امروز هوشنگ چمنآراها، حبیب نجفلوها مجید عقیلیها، نادر کهنمیها، مقصود بایرامیها، ناصر عروجیها، جعفر صراطیها، حسن پاسبانها و … نام و یادشان زنده است و بر سر زبانها. بدون شک اگر اقدامات آنها فقط برای خودنمایی، حفظ قدرت و بهرهبرداریهای حاشیهای از فوتبال بود دیگر امروز کسی به یادشان نبود.
احترام به بزرگان سفرکرده فوتبال و زنده نگهداشتن یاد آنها نمادی از احترام به ریشه و هویت فوتبال اردبیل است. این امر را باید برای خود تکلیف بدانیم و در معرفی بزرگان و زحمتکشان راستین فوتبال به نسل جوان کوشا باشیم.
یاد و خاطره مرد بلندآوازه فوتبال اردبیل و به قول عادل مسنن پیشکسوت ارزشمند فوتبال، صوراسرافیل فوتبال اردبیل مرحوم هوشنگ چمنآرا را گرامی داشته و در مقابل روح با عظمتش سر تعظیم فرود میآوریم.
