توسط : شاعر اهل تاجیکستان با اشاره به ریشههای فرهنگی ایران، درباره ایران زمین و این روزهای سخت شعری سروده و ایران را گوهر اقبال و پایه فرهنگ خود خوانده است.
، اسماعیل ظریفی شاعر تاجیک، با اشاره به مقاومت مردم ایران در جنگ رمضان، شعری با نام «ایران من» سروده است که در ادامه میخوانید:
ای در تن من جان من، ایران من، ایران من!
ای گوهر پریشان من، ایران من، ایران من!
ای حرف زیبای سروش، ای گوهر کان کوروش،
فصل بهار داریوش، ایران من، ایران من!
ای گوهر اقبال من، همقسمت و همبال من،
ای سرخط اعمال من، ایران من، ایران من!
ای چشمه ایجاد من، آغاز من، بنیاد من،
ای خاطر آباد من، ایران من، ایران من!
ای برتر از باغ بهشت، آینهدار زردهشت،
نیکوفر و نیکو سرشت، ایران من، ایران من!
از دوده اشکانیم، من زاده ساسانیم،
پیوند با سامانیم، ایران من، ایران من!
ای جان جان جان من، وجدان من، ایمان من،
فر من و برهان من، ایران من، ایران من!
من کیقباد و رستمم، پیوند با جام جمم،
البرزم و مستحکمم، ایران من، ایران من!
عمری اسیر خامه ام (یعنی قلم)، من صاحب «شهنامه»ام
خود نامبر، خود نامهام، ایران من، ایران من!
ای پایه فرهنگ من، ناموس و عار و ننگ من،
تاج سر و اورنگ من، ایران من، ایران من!
