در بافت قدیمی شهر یزد، کوچههای تنگ و باریکی هستند که دو نفر بهسختی میتوانند از آنها رد شوند. فلسفه ساخت این کوچهها این بوده مردمی که از آن رد میشوند بههم بخورند تا این برخورد باعث نزدیکی و صمیمیت آنها بشود.
حالا در اردبیل، ورودی برخی از ساختمانهای ۵ و ۶ طبقه را چنان تنگ میکنند که ساکنین آنها در رفتوآمدها بههم بخورند تا کدورتی در میان آنها برقرار نشود!
حالا این تنگی و فضای بسیار ناچیز ورودیها را هم اگر با احداث تمام عرصه و بدون پارکینگ در پررفتوآمدترین نقطه شهر در نظر بگیری باید قدرت بالای تصمیمگیرندگاناش در مورد انتقال فلسفه یک اثر تاریخی بهنام کوچهی آشتیکنان و اجرای آن در ساختمانهای ۶ طبقه ۱۱ واحدی را ستایش بکنی و به طراحاناش آفرین بگویی.
بهنظر میرسد مبتکران ورودیهای آشتیکنان باید مورد تقدیر قرار بگیرند و با صدور مجوزهای لازم در اقصی نقاط شهر به گسترش ساختمانهای بدون پارکینگ ۶ طبقه ۱۱ و یا ۱۲ واحدی با ورودیهای آشتیکنان همت به خرج بدهند و انواع امتیازات و تسهیلات و امکانات برای بانیاناش فراهم بکنند!!


