توسط : گفت: خدا را شکر که جوان برومند اردبیلی در رشته ووشو در قهرمانی جهان، صاحب گردن آویز طلا شده است.
گفتم: هیئتهایی که ورزشکارانشان افتخارآفرینی میکنند باید بهطور خاص مورد حمایت قرار گیرند.
گفت: جوانی بهنام عرفان محرمی شبها و روزهای طاقت فرسایی را گذرانده تا موفق به کسب سکوی اول جهان بشود. او کار خودش را انجام داده حالا باید چه کسانی برای جبران آنهمه زحمت قدم پیش بگذارند؟
گفتم: دوران صدور پیام تبریک خشک و خالی و یا حضور در مراسم استقبال و گرفتن عکسهای رنگارنگ گذشته است.عکس گرفتن در کنار قهرمان و انتشار آن در فضای مجازی دردی از دردهای قهرمان را درمان نمی کند!
گفت: مهمترین کار، هدایایی است که باید از طرف مسئولین به او و به مربیاش اهدا گردد. تبریک و تهنیت و عکسهای یادگاری برای قهرمان آب و نان نمی شود.
گفتم: چه زیبا میشود که اینبار مسئولین سنتشکنی بکنند و در لحظهی ورود محرمی به اردبیل، پاداش وی و مربیاش را پرداخت نمایند. از قدیم گفتهاند “سیلی نقد به از حلوای نسیه.”
