توسط : میگویند سخن بدون عمل، مثل یک چراغ خاموش است. میتواند زیبا بهنظر برسد، اما هیچچیز روشن نمیکند. در روزهای منتهی به هر انتخاباتی بازار حرف زدن، وعده دادن و سرگرم کردن مردم از رونق خاصی برخوردار میشود. اگر روزهای نزدیک به انتخابات شورای پنجم را در ذهن مرور کنیم میتوانیم ردپایی از گفتههای شیرین و اغوا کننده برخی از کاندیداهای آن دوره را پیدا کرده و نظری به حال بیفکنیم و ببینیم آنهایی که گفتهاند و با وعده به شورا راه یافتهاند آیا در تحقق آنچه گفته بودند موفق شدهاند و گامی مؤثر برداشتهاند؟
ضربالمثلی است که میگوید: “سخن بدون عمل، مثل چشمهای است که فقط در ذهن جاری است.” وقتی حساسیت زمان انتخابات چون شلاق بر پیکر کاندیدا وارد میشود برای خودنمایی هرآنچه از ذهنش میگذرد میگوید بدون اینکه به عواقب این گفتارهای بیپایه فکر کند و از عکسالعمل فردای مردم بترسد.
در انتخابات دوره پنجم، کاندیدایی صحبت از شهر هوشمند کرد. در این مورد در هر محفل و جمعی سخن سر داد و امیدواری مردم برای کاهش گرفتاریهای مراجعه به شهرداری را افزایش داد. در این شش سالی که حضرات در مصدر امور بودهاند برای تحقق این وعده چه اقدامی کردهاند؟ آیا در شش سال گذشته آن توانایی را نداشتند که بحث جی.آی.اس در اردبیل را به اتمام برسانند و پرونده آن را مختومه کنند. مردم بهخاطر رهایی از بار برخی مراجعات به شهرداری به شعاردهندگان شهر هوشمند رأی دادند ولی امروز همه رأیدهندگان به مدعیان این شهر باید ساعتها برای معاینه یک محل در صف انتظار بایستند و در مواردی هم تحقیر بشوند.
بدون شک آنهایی که در به کرسی نشاندن وعدههایشان در شش سال گذشته موفق نبودهاند از لیست اعتماد مردم خارج میشوند. آیا وعدهای که در شش سال عملی نشده و به بوته فراموشی سپرده شدهاست عاملاش میتواند در این دوره نیز شعار دیگری مطرح نماید و با سرافرازی و چهره طلبکارانه در جمع مردم ظاهر شود؟
تا زمانیکه مسئولین و برخی از دستاندرکاران امور حرف بزنند و مدتها و سالها سبد عملشان خالی بماند ایجاد تحرک در روند توسعه و پیشرفت منطقه و شهر ناممکن است هرچند که ممکن است برخیها این تحرک و تحول را در رسیدن به خواستهای شخصی و باندی خلاصه نمایند.
عمل نما و زحرف ای رفیق دوری کن
سخن بدون عمل، صد هزاربار بد است
